Yep, we hebben hem (haar?) gezien! Op de weg naar Christina, de Zweedse die ons uitnodigde in haar 200-jaar oude, traditionele huis, kwam hij (zij?) even langs lopen. Natuurlijk hadden we net dan geen fototoestel bij de hand...
Naar Christina rijden was al een avontuur op zich. Ze had ons een wegbeschrijving meegegeven en er aan toegevoegd: "als je op het laatste stukje denkt dat je verloren gereden bent, dan ben je er bijna". En inderdaad, de weg naar haar huis startte aan een slagboom (we reden toen al een 8-tal km op een gravelweg) en kronkelde nog 2 km door de bossen, een karrenspoor breed.
En net achter het bochtje, waar Nadine juist zei: "Luk, keer terug, de weg is hier zelfs overgroeid met gras!" :
We wandelden twee en een half uur door de bossen langs het meer (allemaal op haar 'stukje' grond), aten zelfgebakken chocoladecake op de steiger en eindigden met een emmer vol verse cantharellen, braambessen, een uitleg over de bevers en hun burcht, die het bos naar de filistijnen helpen (ze knagen zoveel bomen omver, dat er meer werk is om alles op te ruimen dan dat ze winst heeft aan de verkoop van het hout aan een luciferfabrikant).
Een Zweeds diner sloot de fantastische dag af.
Hoedje af voor haar pit: helemaal alleen in het midden van de bossen... hard in de winter (hoewel ze regelmatig in het buitenland verblijft in de winter).
Het verhaal dat Zweden afstandelijk en terughoudend zouden zijn, klopt dus helemaal niet voor deze dame. Maar ze beschouwt zichzelf ook niet als een 'normale' Zweedse ;-)
Ondertussen zijn we ook alweer een goeie 320 km 'gezakt'. Nog enkele dagen op Hillerod Camping in Denemarken (absoluut onze favoriet!)... en dan richting Zele.
Naar Christina rijden was al een avontuur op zich. Ze had ons een wegbeschrijving meegegeven en er aan toegevoegd: "als je op het laatste stukje denkt dat je verloren gereden bent, dan ben je er bijna". En inderdaad, de weg naar haar huis startte aan een slagboom (we reden toen al een 8-tal km op een gravelweg) en kronkelde nog 2 km door de bossen, een karrenspoor breed.
 |
| Dit was nog het brede stuk... |
We wandelden twee en een half uur door de bossen langs het meer (allemaal op haar 'stukje' grond), aten zelfgebakken chocoladecake op de steiger en eindigden met een emmer vol verse cantharellen, braambessen, een uitleg over de bevers en hun burcht, die het bos naar de filistijnen helpen (ze knagen zoveel bomen omver, dat er meer werk is om alles op te ruimen dan dat ze winst heeft aan de verkoop van het hout aan een luciferfabrikant).
 |
| Verse cantharellen |
 |
| De beverburcht |
Een Zweeds diner sloot de fantastische dag af.
Hoedje af voor haar pit: helemaal alleen in het midden van de bossen... hard in de winter (hoewel ze regelmatig in het buitenland verblijft in de winter).
Het verhaal dat Zweden afstandelijk en terughoudend zouden zijn, klopt dus helemaal niet voor deze dame. Maar ze beschouwt zichzelf ook niet als een 'normale' Zweedse ;-)
Ondertussen zijn we ook alweer een goeie 320 km 'gezakt'. Nog enkele dagen op Hillerod Camping in Denemarken (absoluut onze favoriet!)... en dan richting Zele.
Richting Nieuwpoort kan ook hé...
BeantwoordenVerwijderen