Na Stockholm, de rust...

In het midden van het overvolle Stockholm zie je dan ook dit...
(ik weet het, ik herhaal het steeds: hadden we niet gecached dan hadden we dit ook nooit gezien...)

 

Zelfs in de smalste steegjes van Gamla Stan, het oude stadsgedeelte van Stockholm, is er plaats voor een terrasje, van één stoel breed:



En dan laten we de drukte van de stad achter ons en hebben we dit als zicht aan de voorzijde:

en dit aan de achterzijde van Louis:

Na een verkenningstochtje van een tiental km (en uiteraard enkele caches) hebben we een onweer over ons hoofd gekregen. De luifel dicht, tafel en stoeltjes binnen en het even uitzingen...
En zoals het mit en pit betaamt, Els en Leen, in bed om 21u30 ;-))
Deze ochtend (20/07) echter een stralend zonnetje, ontbijt buiten met zicht op Dalälven.
Een fietstocht van 40 km brengt ons stilte... (man, man, hier hoor je echt niks!), kilometers gravel-weg en geen verkeer.

Water en veerboten. Gustav wou iets zeggen over onze fietsen, maar wij begrepen het niet...

Op deze brug passeerden er op 10 min. tijd wel drie auto's... die drukte waren we niet meer gewoon ;-)

Een traag lekkende achterband dwong ons echter wat vaart te maken om terug naa de camping te keren. En net op tijd (het was toen 15u) om de obligate bui uit te zitten...
Els en Kurt, 't is nu eens geen porto met nootjes maar met chips. Grappig detail: er zit een klein scheurtje in mijn glas en het voetje van het glas loopt langzaam aan vol...