Stockholm is druk, heel druk... Ladingen bustoeristen worden er uitgespuwd, naast die van de cruise-schepen die er aangemeerd liggen.
Het oude centrum, Gamla Stan, met zijn onooglijk kleine steegjes (ik kan er met moeite mijn fiets draaien) is wat moeilijker voor de caches (muggles, hé, veel muggles).
Voor de rest van de caches is het dan wat inventief zijn...
Behalve het feit dat er veel verkeer is, is fietsen in Stockholm echt ok: aparte fietspaden (zeg maar 'fiets-strades'), aangegeven autoluwe of -vrije routes. Kortom best te doen (op het volk na ;-))
Het bleef bij een poging om het Vasamuseum te bezoeken: weer een hele meute (horde?, bende?, zwerm?...) bussen en een lange, lange rij wachtenden voor u. Jammer, 't schijnt dat het schip de moeite waard is (het is trouwens gezonken toen het de eerste keer de haven uitvoer en na 333jaar bovengehaald en gerestaureerd.!).
Dan maar weer de fiets op, 'alien'-eke spelen, richting Djurgärden, een deeltje van het grootse Nationalpark in Stockholm. Hier was het gelukkig rustig! Af en toe moest je wel eens iets extra doen om een cache te vinden...
De foto's krijg ik hier niet meteen online ('t is hier zo wat internet-als-je-geluk hebt), die komen dan later...
Toch weer 45 km gefietst (jaja, Anita, ik weet het, maar we hebben ondertussen wel caches gedaan
, hé ;-))
PS: nog een aanvulling op de 'veel'-lijst: veel blondjes (of het domme zijn of slimme, heb ik niet gevraagd)!
Het oude centrum, Gamla Stan, met zijn onooglijk kleine steegjes (ik kan er met moeite mijn fiets draaien) is wat moeilijker voor de caches (muggles, hé, veel muggles).
Voor de rest van de caches is het dan wat inventief zijn...
 | |||
| In die deksteen zat een gat en daarin zat de cache... | Zonder Zwitsers zakmes had ik die er niet uitgehaald! |
Het bleef bij een poging om het Vasamuseum te bezoeken: weer een hele meute (horde?, bende?, zwerm?...) bussen en een lange, lange rij wachtenden voor u. Jammer, 't schijnt dat het schip de moeite waard is (het is trouwens gezonken toen het de eerste keer de haven uitvoer en na 333jaar bovengehaald en gerestaureerd.!).
Dan maar weer de fiets op, 'alien'-eke spelen, richting Djurgärden, een deeltje van het grootse Nationalpark in Stockholm. Hier was het gelukkig rustig! Af en toe moest je wel eens iets extra doen om een cache te vinden...
De foto's krijg ik hier niet meteen online ('t is hier zo wat internet-als-je-geluk hebt), die komen dan later...
Toch weer 45 km gefietst (jaja, Anita, ik weet het, maar we hebben ondertussen wel caches gedaan
, hé ;-))
PS: nog een aanvulling op de 'veel'-lijst: veel blondjes (of het domme zijn of slimme, heb ik niet gevraagd)!
Reacties
Een reactie posten
Vermeld je je naam bij een reactie?