...wegen niet zwaar ;-)
't Is hier nog altijd leuk en het vooruitzicht om terug thuis te zijn bij ons Sofie, is ook leuk!
Vandaag hebben we eindelijk kunnen zeggen dat 3/4 van onze tocht auto-luw was. Het zuidelijk gedeelte van Wight is mooier. We hebben ook tussen de hagen door wat meer van het omringende landschap gezien. Het cachen blijft hier (te) simpel en weinig origineel. Het meest originele dat we zagen, was een magnetisch plaatje met achteraan een logblaadje opgekleefd - dat wil wat zeggen over de inventiviteit van de cache-leggers hier!
Morgen gaan we de toerist uithangen en bezoeken we een Romeinse villa (toch de overblijfselen er van) en een knoflookboerderij: onze knoflook is namelijk op...
Enkele jaren terug vonden we dat Wight nog een bezoek waard was. Nu we intensiever fietsen, vinden we Wight toch niet het van het.
Verder merken we dat de voorzieningen in Groot-Brittannië ontbreken omdat er gewoon bijna geen fietsers zijn. En die zijn er ook niet omdat er geen voorzieningen zijn...
Sjors en Sjimmy beginnen ook moe te worden: de ketting van Sjors is nu echt versleten, de versnellingskabel uitgerokken. Sjimmy's ketting lag er ook eens af vandaag, maar ik denk dat dàt wat aan de bestuurder lag..; ;-)
Ze verdienen na de 750 km op Schotse/Engelse bodem, een liefdevol onderhoud en een goede poetsbeurt. Dat geldt ook voor Louis.
Tja, namen maken alles altijd wat leuker: zo hebben we het dorp Baracuda, tante Coleta, Billy en Bollie en hier zijn Jean-François en Marie-Jeanne onze buren.
Oh ja, gastronomisch is het hier ook niet vet. Zelf koken is een deel van onze vakantie en is ook veel lekkerder dat het platgekookte, niet-gekruide voedsel dat hier in de pubs verkocht wordt (en waar we ons vandaag toe lieten verleiden).
Ik hoop dat het restaurantje (dat van het dessertje van een log terug), waar we voor morgen reserveerden, wat beter eten op tafel zal zetten (als het in de stijl is van het dessertje, zal het in orde zijn!).
't Is hier nog altijd leuk en het vooruitzicht om terug thuis te zijn bij ons Sofie, is ook leuk!
Vandaag hebben we eindelijk kunnen zeggen dat 3/4 van onze tocht auto-luw was. Het zuidelijk gedeelte van Wight is mooier. We hebben ook tussen de hagen door wat meer van het omringende landschap gezien. Het cachen blijft hier (te) simpel en weinig origineel. Het meest originele dat we zagen, was een magnetisch plaatje met achteraan een logblaadje opgekleefd - dat wil wat zeggen over de inventiviteit van de cache-leggers hier!
Morgen gaan we de toerist uithangen en bezoeken we een Romeinse villa (toch de overblijfselen er van) en een knoflookboerderij: onze knoflook is namelijk op...
Enkele jaren terug vonden we dat Wight nog een bezoek waard was. Nu we intensiever fietsen, vinden we Wight toch niet het van het.
Verder merken we dat de voorzieningen in Groot-Brittannië ontbreken omdat er gewoon bijna geen fietsers zijn. En die zijn er ook niet omdat er geen voorzieningen zijn...
Sjors en Sjimmy beginnen ook moe te worden: de ketting van Sjors is nu echt versleten, de versnellingskabel uitgerokken. Sjimmy's ketting lag er ook eens af vandaag, maar ik denk dat dàt wat aan de bestuurder lag..; ;-)
Ze verdienen na de 750 km op Schotse/Engelse bodem, een liefdevol onderhoud en een goede poetsbeurt. Dat geldt ook voor Louis.
Tja, namen maken alles altijd wat leuker: zo hebben we het dorp Baracuda, tante Coleta, Billy en Bollie en hier zijn Jean-François en Marie-Jeanne onze buren.
Oh ja, gastronomisch is het hier ook niet vet. Zelf koken is een deel van onze vakantie en is ook veel lekkerder dat het platgekookte, niet-gekruide voedsel dat hier in de pubs verkocht wordt (en waar we ons vandaag toe lieten verleiden).
Ik hoop dat het restaurantje (dat van het dessertje van een log terug), waar we voor morgen reserveerden, wat beter eten op tafel zal zetten (als het in de stijl is van het dessertje, zal het in orde zijn!).
Reacties
Een reactie posten
Vermeld je je naam bij een reactie?