Een supermooie b&b, alles tot in de puntjes verzorgd. Uiteraard met tea and afternooncake als ontvangst. Zelfs Sofie is met ons mee op verlof...
We waren met de mensen van onze B&B aan de praat geslagen en ze vonden het zo jammer dat we de west-kant van het eiland niet gezien hadden.
Na het eten zei Mr. Johnston plots, tot onze verbazing: "we'll take you on a sight-seeing tour". De dochter (een kleuterjuf) aan het stuur (een rally-piloot waardig!), ik er naast, Nadine en Mrs. Johnston achterin.
Gedurende de (snelle - ik heb meer dan een keer gedacht: aiaiai ;-) ) rit naar de westkant, kregen we heel de uitleg van de verschillende dingen waar we langs reden: de "fish-farms", de turfontginning (nu nog - de mensen daar stoken met turf), over de natuur in Harris (het was de locatie voor de opnames van Jupiter in de film "A space Odysee").
We hadden al even verteld dat we ook geo-caches zochten en moesten dan uitleggen wat dat precies allemaal was. Op onze weg naar de west-kant, stopten we dan even toen ik een cache op de gps zag verschijnen. Samen met - weet ik toch wel haar naam niet meer, zeker - de dochter, gingen we op jacht. Ze was zo enthousiast toen we de cache vonden, dat ze meteen begon te fotograferen. Toen we terug waren bracht ze onmiddellijk al haar vrienden op de hoogte van het fenomeen "geo-cachen"... weer een zieltje bekeerd ;-)
Uiteindelijk waren we net vóór zonsondergang aan de zandstranden van West-Harris... Er was uiteraard ook het obligate golfterrein (met een opslagruimte voor clubs en ballen - je steekt wat geld in een soort brievenbus en je kan golfen naar hartelust - geen slot, geen toezicht! - doe dat eens in België!).
We zijn dan uiteindelijk helemaal rondgereden ('t was de moeite niet meer om nog terug te keren), slalommend tussen de schapen, die van het laatste restje warmte van het asfalt genoten.
Specially for our hosts in Tigh an Eileen (Thuis op het Eiland): we still appreciate the hospitality and warmth and wish to thank you again for the tour around the island!
Noord-Uist was vlakker, minder spectaculair. Ook omwille van het weer: grijs en winderig.
Deze ochtend regende het toen we vertrokken in onze tweede B&B, richting overzet. We zijn niet veel zonder regen geweest vandaag... Maar goed: bij Veloplus, waar al onze regenkledij vandaan komt, zeggen ze: there is no bad weather, only bad clothing!
Nu ik dit verslagje zit te maken, zie ik de regen van onze luifel naar beneden stromen....
Wat kan vakantie toch mooi (nat) zijn ;-)
O, btw: er was een Italiaanse gast in Tigh an Eileen, die misnoegd was omdat het daar warm was en de zon scheen ("dat zie ik thuis ook", zei ze). Gelukkig stond ze de derde dag van haar verblijf op met dichte mist en wat motregen en was haar vakantie gered!
We waren met de mensen van onze B&B aan de praat geslagen en ze vonden het zo jammer dat we de west-kant van het eiland niet gezien hadden.
Na het eten zei Mr. Johnston plots, tot onze verbazing: "we'll take you on a sight-seeing tour". De dochter (een kleuterjuf) aan het stuur (een rally-piloot waardig!), ik er naast, Nadine en Mrs. Johnston achterin.
Gedurende de (snelle - ik heb meer dan een keer gedacht: aiaiai ;-) ) rit naar de westkant, kregen we heel de uitleg van de verschillende dingen waar we langs reden: de "fish-farms", de turfontginning (nu nog - de mensen daar stoken met turf), over de natuur in Harris (het was de locatie voor de opnames van Jupiter in de film "A space Odysee").
We hadden al even verteld dat we ook geo-caches zochten en moesten dan uitleggen wat dat precies allemaal was. Op onze weg naar de west-kant, stopten we dan even toen ik een cache op de gps zag verschijnen. Samen met - weet ik toch wel haar naam niet meer, zeker - de dochter, gingen we op jacht. Ze was zo enthousiast toen we de cache vonden, dat ze meteen begon te fotograferen. Toen we terug waren bracht ze onmiddellijk al haar vrienden op de hoogte van het fenomeen "geo-cachen"... weer een zieltje bekeerd ;-)
Uiteindelijk waren we net vóór zonsondergang aan de zandstranden van West-Harris... Er was uiteraard ook het obligate golfterrein (met een opslagruimte voor clubs en ballen - je steekt wat geld in een soort brievenbus en je kan golfen naar hartelust - geen slot, geen toezicht! - doe dat eens in België!).
We zijn dan uiteindelijk helemaal rondgereden ('t was de moeite niet meer om nog terug te keren), slalommend tussen de schapen, die van het laatste restje warmte van het asfalt genoten.
Specially for our hosts in Tigh an Eileen (Thuis op het Eiland): we still appreciate the hospitality and warmth and wish to thank you again for the tour around the island!
Noord-Uist was vlakker, minder spectaculair. Ook omwille van het weer: grijs en winderig.
Deze ochtend regende het toen we vertrokken in onze tweede B&B, richting overzet. We zijn niet veel zonder regen geweest vandaag... Maar goed: bij Veloplus, waar al onze regenkledij vandaan komt, zeggen ze: there is no bad weather, only bad clothing!
Nu ik dit verslagje zit te maken, zie ik de regen van onze luifel naar beneden stromen....
Wat kan vakantie toch mooi (nat) zijn ;-)
O, btw: er was een Italiaanse gast in Tigh an Eileen, die misnoegd was omdat het daar warm was en de zon scheen ("dat zie ik thuis ook", zei ze). Gelukkig stond ze de derde dag van haar verblijf op met dichte mist en wat motregen en was haar vakantie gered!
Reacties
Een reactie posten
Vermeld je je naam bij een reactie?