Doorgaan naar hoofdcontent

We lopen wat achter...

Tja, internetverbindingen zijn hier niet dik gezaaid... Toch eindelijk een cafeetje gevonden met wifi.
En je krijgt meteen het bericht dat we al eerder opstelden:

Regen, regen, regen

Toen we onze laatste dag vertrokken op de Hebriden, regende het.

We zijn uiteindelijk dan maar vertrokken, nadat we terug in Uig bij onze Louis kwamen, omdat het regende.

De rit door de Highlands was heel druk (Fort William en Loch Lomond zijn echt toeristisch) en ook heel mooi... vermoeden we. Door de regen (alweer) hebben we er niks van gezien!



Net op het vasteland toch maar even overnacht: de fiets-driedaagse op de Hebriden heeft zijn sporen achtergelaten. Na een nachtje op het properste campingetje dat we ooit al tegengekomen zijn, richting zuiden, in de regen...
Na een 400 km de eerste beste (nu ja!) camping opgezocht: 30 pond astemblief en 2 pond voor internet dat bijna niet werkte! Maar we hadden dringend een wasmachine nodig.
Of we meerdere nachten zouden blijven? Geen denken aan! We konden niet vroeg genoeg weg zijn van deze superdure, ondermaatse Caravanning Club Camping. Mensen, mijd de camping in Moffat!!!

Ok, verder naar het zuiden, naar Barrows. Toch maar even van de route afwijken en door het Lake District rijden (we waren gewaarschuwd door Jeremy, van onze  tweede B&B op North Uist (Hebriden): superdruk en toeristisch). En hij had gelijk! Hoewel het goed weer was...
Op naar Barrows waar geen campings te vinden waren via internet. Waarom ik daar naar toe wil? Wel, één van mijn favoriete tv-chefs - Dave Meyers van de Hairy Bikers -  woont op Roa Island, en dat wil ik toch eens gezien hebben! Plus, er zijn ook veel caches.



De camping die we uiteindelijk vonden ligt op het uiteinde van Walney-island.
We kwamen binnen in een volgepakte zaal, vlak naast het zwembad, met bar en veel etende en drinkende mensen. Toen we in een aangrenzende ruimte van de verantwoordelijke de melding kregen dat alles volzet was en we terugkeerden in de zaal, was het daar muisstil geworden... "Thirty-one, three - one", klonk het plotseling door een microfoon. We waren op de bingo-namiddag terecht gekomen! We probeerde ons gezicht zoveel mogelijk in de plooi te houden en stapten met de slappe lach terug in Louis op zoek naar de kleine camping enkele kilometers terug. Ook weer heel proper, met voornamelijk "langdurende verblijvers".

Nog een fietstochtje rond het eiland, wat cachkes oppikken en ... halfweg moeten terugkeren door de regen...
Sinds gisteravond is het nog niet gestopt met regenen ('t is nu 15u15).

En wat doe je dan? Eens lekker koken! 'Peat smoked salmon with dill' (uit een plaatselijk rookhuis op de Hebriden - we hebben te weinig meegebracht!), een aardappelslaatje en tomaatjes met komkommer, weggespoeld met een glaasje frisse rosé (servietjes én kaarsjes op de tafel incluis!).

Het begint nu lichtjes (!) op te klaren en er zit nog een klein kansje in, dat we vanavond, droog, tot aan het aan onze camping grenzende strand, kunnen wandelen. Ons fietstochtje van gisteren afmaken??? Als we heel veel geluk hebben!
Morgen dan naar Roa-island en overmorgen de 550km naar Sussex...

Wales slaan we over. We hebben niet genoeg tijd meer om Wales echt te bezoeken. We rijden meteen door naar het zuiden (Sussex) en fietsen en cachen daar nog enkele dagen. We zitten dan meteen ook een heel pak dichter bij Dover.

Lang bericht, hé? Maar ja, wat doe je als het regent....
We merken ook dat we veel minder foto's hebben. Dat gaat ook mee met het weer...

Uiteindelijk hebben we dan dinsdag nog een mooie fietstocht gedaan (na eerst een stukje industriegebied te moeten doorkruisen).



Woensdag was een dag rijden naar het zuiden, zodat we nu in Petersfield zitten, in een National Park. Hier gaan we op zoek naar een camping waar we nog enkele dagen kunnen verblijven, zodat we nog wat kunnen fietsen. Foto's volgen...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Smossers zijn het...

... die eekhoorns. Ze kunnen niet eens eten zonder iets te laten vallen. Om 5u 's ochtends beginnen ze aan hun ontbijt van dennenappels en laten stukjes vallen... op het dak van onze Louis. En dat horen we, alsof er iemand steentjes op het dak gooit. Goed, de nachtrust was dan maar wat korter. In de voormiddag hebben we een poging gedaan een cache te bereiken, maar we geraakten niet eens in de buurt. Dan maar het plan opgevat om hem vanop het water te doen! Morgen dalen we met een kano 4 meren af, tot het grote meer Unden, waar ook nog enkele caches liggen die enkel bereikbaar zijn met een boot of als het meer toegevroren is (maar zolang blijven we hier niet ;-)) Vóór ons avondmaal, Scampi Cardinale met champignons, nog een korte cache-wandeling gedaan, waar deze slak ook aan zijn  (haar?) champignon bezig was... Sorry... het filmpje krijg ik niet online ('t was nochtans een leuk), je zal het met de foto moeten stellen:

Bohinjsko jezero

ofte het meer van Bohinj. Het grootste meer van Slovenië. Eén van de aanvoerrivieren is de Mostnica. Die kloof gaan we vandaag langs wandelen. Prachtig weer, prachtige omgeving, niet te druk en langs het mooiste fietspad van Slovenië, wat moet een mens nog meer hebben...    

Rochehaut

De dardennen... Tot nog toe hadden we nog niet veel aandacht besteed aan onze Ardennen. Tot nu! Een verlengd week-endje op een super cp in Rochehaut (Le Palis - met reservatie). Het gezelschap was weer fantastisch, de fietstochten super en de ladderwandeling afmattend ;-) Bleek zelfs dat we een stuk van die ladderwandeling met de fiets gedaan hebben ;-) Dat is pas avontuur ;-) En allemaal dankzij.... (in koor): "het GEOCACHEN"