Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn Zweeds is niet slecht...




Dat zal je merken wat verder in het blog ;-)

Voor we vertrokken wou Nadine toch nog even naar het "vilt-winkeltje":
het bleek een rokerij te zijn voor rendiervlees, forel,... "Vilt" wil zeggen wild en het was dus geen handwerkwinkeltje!

We zagen er wel onze eerste eland!



Onderweg naar Duved, ook nog even een (cache-)wandeling gedaan in de bossen en langs een meertje (hoe kan het ook anders in Zweden!)



Duved: een super onvangst bij Katrien (Mats is er helaas niet) en later in de namiddag ook kennismaking met Hedda!


Eerst een verkenningstochtje door het dorp en (natuurlijk!) de doosjes gaan omtoveren tot lachende gezichtjes ;-)




 
 
De volgende dag zouden er een aantal vluchten doorgaan in het parapente-centrum in Are en ging Katrien ook een vlucht doen. Of we mee wilden gaan kijken? Tuurlijk!
Goed warm aankleden was de boodschap, want op de top van de berg zou het wel eens fris kunnen zijn (in het dal was het amper 14°).

Wij met al die mannen en vrouwen met hun enorme pakken op hun rug in de kabine... tot ik Katrien plots iets hoor zeggen van een "överraskning" en "flyg" ("verrassing" en "vlucht").
De lepe duvels hadden voor mij, als laat verjaardagscadeau, een tandemvlucht geregeld met één van de beste piloten van Zweden, Pål (de å wordt als een oo uitgesproken).






Helaas, helaas, bij het opstijgen viel de wind plots even weg, daalden we een meter en stond er een rots verkeerd geparkeerd, waar we tegen knalden....

De oppervlakkige snijwonden op mijn knieën bewijzen dat Zweedse rotsen even hard zijn als andere. En mijn schouder had ook een goeie deuk... Pål had zijn enkel serieus pijn gedaan en is op een draagberrie naar het Medisch centrum gebracht. Mijn onderzoek leverde enkel een gekneusde schouder op en verder wat verrokken spieren, niets ergs dus.
Pål zal waarschijnlijk zijn wereldkampioenschap in Frankrijk moeten missen.... Na duizenden uren vlucht zijn eerste ongeluk. Ik vond het zo erg voor hem....

We gaan hem zeker nog eens opzoeken!

Hopelijk ben ik morgen niet te stijf en kunnen we onze dagtocht naar de kopermijn aanvangen!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Smossers zijn het...

... die eekhoorns. Ze kunnen niet eens eten zonder iets te laten vallen. Om 5u 's ochtends beginnen ze aan hun ontbijt van dennenappels en laten stukjes vallen... op het dak van onze Louis. En dat horen we, alsof er iemand steentjes op het dak gooit. Goed, de nachtrust was dan maar wat korter. In de voormiddag hebben we een poging gedaan een cache te bereiken, maar we geraakten niet eens in de buurt. Dan maar het plan opgevat om hem vanop het water te doen! Morgen dalen we met een kano 4 meren af, tot het grote meer Unden, waar ook nog enkele caches liggen die enkel bereikbaar zijn met een boot of als het meer toegevroren is (maar zolang blijven we hier niet ;-)) Vóór ons avondmaal, Scampi Cardinale met champignons, nog een korte cache-wandeling gedaan, waar deze slak ook aan zijn  (haar?) champignon bezig was... Sorry... het filmpje krijg ik niet online ('t was nochtans een leuk), je zal het met de foto moeten stellen:

Bohinjsko jezero

ofte het meer van Bohinj. Het grootste meer van Slovenië. Eén van de aanvoerrivieren is de Mostnica. Die kloof gaan we vandaag langs wandelen. Prachtig weer, prachtige omgeving, niet te druk en langs het mooiste fietspad van Slovenië, wat moet een mens nog meer hebben...    

Rochehaut

De dardennen... Tot nog toe hadden we nog niet veel aandacht besteed aan onze Ardennen. Tot nu! Een verlengd week-endje op een super cp in Rochehaut (Le Palis - met reservatie). Het gezelschap was weer fantastisch, de fietstochten super en de ladderwandeling afmattend ;-) Bleek zelfs dat we een stuk van die ladderwandeling met de fiets gedaan hebben ;-) Dat is pas avontuur ;-) En allemaal dankzij.... (in koor): "het GEOCACHEN"