Met
de boot naar Vega (ik ben ondertussen al de tel kwijt de hoeveelste – de
vijfde?, de zesde?) een eiland dat op de Unesco werelderfgoedlijst staat.
Natuur en stilte…
De
camping is klein met weinig volk, maar we weten ondertussen dat dit in
Noorwegen heel snel kan veranderen. Noren zitten er blijkbaar niet mee in om ’s
namiddags nog toe te komen, een tent op te zetten en die de volgende dag weer
af te breken om naar de volgende plaats te vertrekken. Nomaden zijn het, die
Noren.
Oh,
ja. Vandaag kwamen we dan uiteindelijk, op een doodlopende weg, ons eerste
terrasje tegen! We gingen eerst nog even tot het einde fietsen en dan iets gaan
drinken. Helaas… alles was gesloten toen we er om 16u 20 aankwamen. Het “kafe”
is open van 12 to 16u…
De
caches zijn vaak pittig, ondanks de melding terrein 2,5!
Op
de terugweg wanen we ons zelfs even op de Caraïben:
Dag
2 op Vega begint mistig, maar we denken dat het nog wel in orde komt. Langs
twee caches naar de “hoofdstad” van het eiland even inkopen doen. Dan met
volgeladen tassen de rest van de tocht afwerken.
In
Nes ontdekken we, weer dank zij een cache, een wandelweg, die we prompt nemen.
Geen seconde spijt van gehad!!
De superlatieven vlogen ons om de oren: prachtig,
zalig, fantastisch, supermooi, …
Nog een geluk dat het fototoestel van Marjan niet met
filmrolletjes werkt, want het zou een onbetaalbare reis geweest zijn ;-)
En geen pose voor hét perfecte shot is haar vreemd:
Ach, we kunnen foto’s
blijven plaatsen van dit prachtige eiland, ze zullen nooit tonen wat we echt
gezien hebben…
Reacties
Een reactie posten
Vermeld je je naam bij een reactie?