Het volgende

Pfff, da’s het saaiste stuk: van thuis tot Denemarken.

Eerst tot Kaltenkirchen. Daar was de camperplaats voor de helft ingenomen door caravans (GB) en was die zo vol dat we moesten uitwijken naar de tegenoverliggende parking van de Thermen.

Beter… Een eindje weg van lallende en zingende Britten…

Ontbijt en tweede saai stuk: naar Hirtshals. Nochtans op beide stukken hebben we echt goed kunnen doorrijden en geen file gehad!
Omdat ze wat bang was dat ze ook zou moeten rijden, net als de andere motorhomes die wij voorbij reden, waar de mevrouw aan het stuur zat, vond ze een nieuwe functie uit: “pilootverzorger”. De “piloot” mag niks te kort komen: dopje van het waterflesje doen, massageke, appeltje halen, …
Jaja, denk het maar:

Uiteindelijk reden we in Hirtshals voorbij boere-boere zijn cp: een supersmal wegje met een klein campertje op zijn brievenbus. En enkel Deens, hé. Maar we trekken onze plan, een beetje Duits een beetje dialect en we verstaan elkaar….

En we staan hier… alleen… met zicht op de uitgestrekte tarwevelden. Ik hoor het Anita zo al zeggen: “waar kruipen die nu weer!” ;-)

En in onze nieuwe Hymer kunnen we nu een lijstje “ de eerste keer…” maken

- De eerste keer 1000 km

- De eerste keer koken

- De eerste keer douchen

- De eerste keer Scrabblen

- …

Deel 2: dagje Hirtshals

Het stadje zelf is eigenlijk niet veel soeps, maar we moesten wat inkopen doen.

Na de middag een fiets-cachetochtje: 40 km en 20 caches. Ons gemiddelde lag heel laag omdat dit onze weg was:

Juist ja! Als je goed kijkt zie je twee bruine paaltjes, langs die paaltjes liep onze weg… nu ja, weg… een padje met borsthoog gras. Stukken te voet steil bergop door mul zand en veel mountainbike-gewijs op en af. Dit hadden we met de ligfietsen nooit kunnen doen!